Eğer

Eğer, bütün etrafındakiler panik içine düştüğü
ve bunun sebebini senden bildikleri zaman
sen başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen;
Eğer sana kimse güvenmezken sen kendine güvenir
ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen;

Eğer beklemesini bilir ve beklemekten de yorulmazsanveya hakkında yalan söylenir de sen yalanla iş görmezsen,
ya da senden nefret edilir de kendini nefrete kaptırmazsan,bütün bunlarla beraber ne çok iyi ne de çok akıllı görünmezsen;

Eğer hayal edebilir de hayallerine esir olmazsan,
Eğer düşünebilip de düşüncelerini amaç edinebilirsen,
Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır
ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen;

Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar tarafından
ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine katlanabilirsen,
ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür
ve eğilip yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen;

Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir
ve yazı-tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen;
ve kaybedip yeniden başlayabilir
ve kaybın hakkında bir kerecik olsun bir şey söylemezsen;

Eğer kalp, sinir ve kasların eskidikten çok sonra bile
işine yaramaya zorlayabilirsen
ve kendinde ‘dayan’ diyen bir iradeden
başka bir güç kalmadığı zaman dayanabilirsen;

Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen,
ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen;
Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse;
Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen;

Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı,
altmış saniyede koşarak doldurabilirsen;

Yeryüzü ve üstündekiler senindir

Ve dahası

sen bir İNSAN olursun oğlum…

Yıllar önce galiba 1987-88  bu şiiri ilk okuduğumda çok beğenmiştim. Hatta  o kadar etkilenmiştim ki, şiiri bir kağıda yazıp, odamda çalışma masamın duvarına asmıştım. Her sabah, her akşam gelip giderken, ders çalışırken yıllarca bu kağıttaki yazılanları okudum. O kadar bilinçaltıma işlediki , ne zaman hayatta zorluklarla karşılassam, ne zaman birisi veya birileri tarafından haksızlığa uğrasam, ne zaman düşsem hep bu satırlar aklıma geldi ve tekrar ayağa kalkmayı başardım.

İnsanız hepimizin hayatında çok zor günler olmuştur, zorluklarla mücadele etmişizdir. Bununla beraber kimimiz düştüğü yerde kalır, kimimizde düştüğü yerden kalkar ve yoluna devam eder. İşte bende her zaman kaldığım yerden yoluma devam etmişimdir. Nedir  benim yoluma devam etmeme sebep olan, inançlarım, hayata olumlu bakışım ve biliçaltıma işlemiş olan bu şiir. Çünkü ne zaman olumsuz birşey yaşasam hep aklıma "kendinde dayan diyen bir iradeden başka bir güç kalmadığı zaman dayan"  satırları gelir.

Yıllar sonra anladımki, aslında farkında olmadan bu sevdiğim şiiri bir kağıda yazıp, odamın duvarına asınca kendimi görsel, işitsel,dokunsal temsil sistemleri ile uyarmışım. Beynimizin işleyişine göre,   yeni birşey öğrendiğimizde nöronlar(sinir hücreleri) birbiri ile bağlantı kurar ,iletişime geçer ve bir bağ oluşur. Aynı şeyi sürekli görüp, okudukça beyinde bu konu ile ilgili oluşan bağ ,iyice kuvvetlenir  .  Ben de farkında olmadan yıllarca bu şiiri okuyarak bu bağı iyice kuvvetlendirmişim ve başıma gelen çok kötü olaylarda bile tekrar ayağa kalkabildim.